Ania & Tomek: Piastów - Niepokalanów

Grupa pościgowa w składzie już dwuosobowym wyruszyła z Piastowa przez Sanktuarium Matki Bożej Wspomożycielki Prymasów w Rokitnie i Błonie w kierunku Niepokalanowa.
Kilka zdjęć z niedzieli i poniedziałku.

To była bardzo męcząca trasa. Najprzyjemniej szło się od Piastowa do Rokitna, czyli wtedy gdy mieliśmy najwięcej sił, a także drogi nie przebiegały większymi asfaltowymi trasami. Do Błonia mieliśmy jeszcze trochę wytchnienia poruszając się po drodze szutrowej. Potem pamiętam tylko asfalt, asfalt i asfalt. I jeszcze zerwany paznokieć Ani i jak się okazało naderwane lub jakoś, w każdym razie, naruszone ścięgno w mojej nodze, które nie dawało mi spokoju przez kilka następnych miesięcy. Ostatnie kilometry właściwie wydawało nam się, że nie dojdziemy, choć mogłoby to wyglądać inaczej gdyby nie pogoda.

Ania: Ursynów - Piastów

Jednoosobowa grupa pościgowa wyruszyła z Ursynowa i zatrzymała się na nocleg w Piastowie. (więcej szczegółów wkrótce)

Podsumowanie 2011

Nie tak daleko jak planowaliśmy. Z nieplanowaną przerwą. W pojedynkę a nie we dwóch. Najważniejsze jednak, że się udało. Tegoroczne doświadczenie pomoże lepiej przygotować wędrówkę w przyszłym roku.

Północnomazowiecką Drogę św. Jakuba mogę z czystym sumieniem polecać!

Credencial 2011

Cała tegoroczna trasa wyglądała tak jak na zalinkowanej mapce.

Filip: Wyszogród - Marcjanka

Po Mszy Św. i śniadaniu z gościnnym gwardianem klasztoru franciszkanów. Przez pola kalafiorów i rżysko do wsi Marcjanka gdzie ostatnią pieczątkę dostałem w sklepie. Powrót stopem do Wyszogrodu i busikiem do Warszawy.

most na DK 50

kalafiorowe pole

Trasa tutaj.

Filip: Czerwińsk - Wyszogród

Krótko i przyjemnie przez równiny Mazowsza. Droga jest trochę okrężna dla uniknięcia maszerowania płocką krajówką.

Podczas postoju w okolicy Bolina jadący traktorem miejscowy gospodarz proponował mi zatrudnienie przy pracach polowych. Okazuje się, że nie może znaleźć w okolicy rąk chętnych do pracy.Takie jest polskie bezrobocie.

Projektowana droga prowadzi przez Rębowo, ale zdecydowałem się sprawdzić prostą drogę do Wyszogrodu omijającą zupełnie krajową 50-tkę. Polecam ten skrót.

Nocleg w gościnnym klasztorze franciszkanów konwentualnych.
Trasa tradycyjnie do wglądu.

Filip: Zakroczym - Czerwińsk

Pierwszy dzień na projektowanej Drodze Północnomazowieckiej, Wiele wilgotnych wąwozów i ciekawa droga nad samą Wisłą. Droga z Zakroczymia dobrze znana z innej pielgrzymki. Śniadanie u gościnnego księdza zastępującego proboszcza w Smoszewie. Nocleg w salezjańskim Domu Pielgrzyma, który normalnie nie przyjmuje gości indywidualnych i dziś uczyniono wyjątek. Po ostatecznym wyznaczeniu i otwarciu Drogi, kiedy pojawi się więcej pielgrzymów, podejrzewam, że będzie musiało się to zmienić na stałe.

Schodki prowadzące ze wzgórza na którym stoi kościół w Smoszewie do drogi na Wólkę Przybójewską i Miączynek.

Dzisiejsza trasa.

Filip: Truskaw - Zakroczym

Po nieplanowanej przerwie zacząłem znów w tym samym miejscu, w którym przerwaliśmy wędrówkę w sobotę. Niestety jeden dzień okazał się niewystarczający na skuteczną kurację i skład stopniała do jednej osoby. Czarny szlak prowadzący z Truskawia w głąb puszczy okazał się być kompletnie zalany wodą. Momentami trzeba było iść po kostki w wodzie. Dalej przez zalane wsie w gminie Czosnów i dalej do Kazunia. Tam gościnny proboszcz z uwagą i zainteresowaniem wczytywał się w credencial. Przez most na trasie S7 było już niedaleko do Zakroczymia. W Zakroczymiu czekało miejsce na plebanii (chyba w dawnej salce katechetycznej). W kościele po Mszy św. niespodziewane spotkanie z organizatorkami Drogi Północnomazowieckiej, które tego samego dnia testował odcinek z Czerwińska do Wyszogrodu.

Na skrzyżowaniu szlaków w puszczy stoi kamień z taką tabliczką. (kolega ze Śląska mówi, że to nie była niemiecka trójka tylko czeski LT vz. 35, a czołgista pochowany jest w klasztorze w Rudach). Nie był to jedyny arystokrata, który zginął na przedpolach Warszawy (vide).

Strzeż nasze okolice!

I tradycyjnie dzisiejsza trasa.